Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 201804:11:50

Ήξεις Αφήξεις του Μανώλη Μπουχαλάκη

Από τις ΑΕΛΔΕ στα ενεχυροδανειστήρια

Πριν αρκετά χρόνια, εκεί κοντά στο έτος 2000 υπήρχε, όπως θυμούνται οι περισσότεροι, μια κοινωνική έξαψη λόγω του χρηματιστηρίου. Σε κάθε συνεδρίαση "παίζονταν" περίπου 300 δις δραχμών (περίπου 900 εκ. ευρώ) . Οι εφημερίδες έβαζαν ένθετα, ακολουθώντας τη μόδα της εποχής, με συμβουλές για το πως ο κοσμάκης θα παίξει στο χρηματιστήριο, ποιες μετοχές ήταν καλά χαρτιά, κλπ.

Παντού ξεφύτρωναν οι λεγόμενες ΑΕΛΔΕ, μαγαζάκια "λήψης και διαχείρησης εντολών", δηλαδή χρηματιστηριακών συναλλαγών. 

Είχαν ακουστεί απίθανες ιστορίες. Κόσμος πουλούσε ακίνητα μέχρι και πρόβατα για να βγάλει σε 2-3 μέρες τα διπλάσια ή και παραπάνω. Χαρακτηριστικά έμπορος αυτοκινήτων μου είχε πει πως πήγαιναν κάποιοι στην αντιπροσωπεία, του έλεγαν "θέλω αυτό το μοντέλο" και σε λίγες μέρες του πήγαιναν τα λεφτά μετρητά.

Μετά έσκασε η φούσκα. Διαπιστώθηκε πως η Ελλάδα δεν ήταν μια τόσο αναπτυγμένη οικονομικά χώρα ώστε να κάνει τέτοιους τζίρους στα χρηματιστήρια. Ο πλούτος που ονειρεύτηκαν πολλοί απλά δεν υπήρχε.

Η κρίση του 2009 που σάρωσε τα πάντα, "φύτεψε" ενεχειροδανειστήρια αντί των ΑΕΛΔΕ. 

Πλέον ο κόσμος πούλαγε τα τιμαλφή του και τις λίρες του αντί να επενδύει στο χρηματιστήριο.

Κάποιος ίσως αναρωτηθεί γιατί αναφέρομαι σε αυτά τα δυο εξ αντιδιαστολής αντίθετα συμβάντα.

Με αφορμή τον αμύθητο πλούτο που ανακαλύφθηκε στην κατοχή του ενεχυροδανειστή που πρόσφατα συνελήφθη, αξίζει να μείνουμε σε μια σκέψη (δεν θα μπούμε στη νομική μάχη του πόσο νόμιμος είναι ο ιδιοκτήτης, δεν είναι αυτό το θέμα μας).

Η σκέψη αυτή είναι πως εύκολο χρήμα δεν υπάρχει. Αντίθετα, οι συνθήκες της ζωής τις περισσότερες φορές δημιουργούν καταστάσεις έκτακτης οικονομικής ανάγκης και η πιθανότητα είναι κανείς να δώσει προς πώληση ή ενέχυρο κάτι το πολύτιμο παρά το αντίθετο. Για αυτό άλλωστε εν μέσω κρίσης τα ενεχυροδανειστήρια πολλαπλαστιάστηκαν με γεωμετρική πρόοδο. 

Η κοινωνία σίγουρα έγινε σοφότερη μετά από ότι έγινε στη χώρα. Τα θηριώδη "Καγιέν" που ήταν το σύμβολο της ψευτοευμάρειας έφυγαν από το προσκήνιο. Τα "διακοποδάνεια" και "εορτοδάνεια" δεν υφίστανται πλέον. 

Άν και τον τελευταίο καιρό η Κρήτη φαίνεται πως επανακάμπτει οικονομικά, παρ'όλα αυτά εποχές χρηματιστηρίου και μαζικής κερδοσκοπικής ψύχωσης δεν θα δούμε τις επόμενες δεκαετίες.

Ελπίδα και ζητούμενο παραμένει η ανάπτυξη για να μην καταλήγει ο κόσμος στο άλλο άκρο, σε ένα ενεχυροδανειστήριο.

 

Βαριεστημένη νεολαία

Μετά την Black Friday και τις κοπάνες αρκετών μαθητών για να σπεύσουν στα αθλητικά ρούχα και παπούτσια και στα κινητά τηλέφωνα και λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων είδαμε ένα καινούργιο φαινόμενο.

Την κατάληψη σχολείων λόγω του....Μακεδονικού. 

Το ότι διάφοροι έσπευσαν να εκμεταλλευτούν πολιτικά τις παιδαριώδεις κινήσεις ορισμένων μαθητών είναι δείγμα της ακραίας πόλωσης και του σχεδόν εμφυλιακού σπαραγμού που σιγοβράζει στην κοινωνία καθώς και της πλήρους και επικίνδυνης ανευθυνότητας μέρους του πολιτικού συστήματος.

Υπάρχει κανείς μαθητής που είχε καν γεννηθεί όταν ξεκίνησαν τα συλλαλητήρια ενάντια στα Σκόπια τις αρχές της δεκαετίας του '90;

Προφανέστατα όχι.

Υπάρχουν μαθητές που γνωρίζουν τους ήρωες του Μακεδονικού Αγώνα; Ή που ξέρουν κάτι για το βιβλίο της Πηνελόπης Δέλτα "Στα μυστικά του Βάλτου" που αφηγείται τους κόπους και τους αγώνες των Μακεδονομάχων;

Ξέρουν τα βασανιστήρια που έκαναν οι Βούλγαροι κομιτατζήδες; Τον άδοξο θάνατο με απάτη του καπετάν Άγρα;

Ξέρουν πόσο καιρό κράτησε ο Μακεδονικός αγώνας; 

Έχουν καμιά συναίσθηση του διεθνούς περιβάλλοντος και πως αυτό έχει διαμορφώσει την πεποίθηση, αν και εσφαλμένα, πως υπάρχει Μακεδονία και στα Σκόπια; Γνωρίζουν την πάγια θέση της Ελλάδας για σύνθετη ονομασία έναντι όλων και με γεωγραφικό προσδιορισμό;

Θα στοιχημάτιζε κανείς πως πλην ελαχίστων που ίσως έχουν φροντίσει να πληροφορηθούν τι γίνεται με το "Μακεδονικό", οι υπόλοιποι βαδίζουν τυφλά σε πράγματα για τα οποία ουδεμία ιδέα έχουν, είτε επειδή η ορμή της νιότης έχει ανάγκη εκτόνωσης είτε γιατί πρόκειται για μια "χρυσή" ευκαιρία να χαθούν (ξανά) μαθήματα.

Θα πόνταρα στο δεύτερο με σημαντική πιθανότητα να κερδίσω.

Ποιός φοβάται τις εκλογές;

Οι επερχόμενες παροχές σε ένστολους, δικαστές, ανέργους, κλπ, έχουν ένα σαφή στόχο.

Να "εξημερώσουν" την κοινή γνώμη μετά από τη Μνημονιακή υπακοή της κυβέρνησης η οποία δεσμεύθηκε πως η χώρα θα τηρεί κάποια βασικά συμφωνηθέντα μέχρι το σωτήριο έτος 2060.

Θα πει κανείς, αδύνατον ως τότε να υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ. Ή ακόμη και Νέα Δημοκρατία. Στις δημοκρατίες τα κόμματα έρχονται και παρέρχονται. Σωστό. Αλλά οι δανειστές έκαναν συμφωνία με την Ελληνική Δημοκρατία, με το κράτος και όχι με το ΣΥΡΙΖΑ. Η Ελλάδα είναι δεσμευμένη και όχι ο κ. Τσίπρας.

Μετά λοιπόν την ευφορία των όποιων παροχών, θα επιστρέψουμε στην δέσμευση για υψηλά πλεονάσματα. Τα οικονομικά βοηθήματα προσφέρουν μεν μια ανάσα αλλά μένουν ακόμη δέκα μονάδες ανεργίας να πέσουν για να επανέλθουμε στα προ κρίσης επίπεδα. Η χώρα κουβαλά ένα χρέος σχεδόν διπλάσιο του ακαθάριστου εθνικού της προϊόντος. 

Η συμφωνία των Πρεσπών, οι σχέσεις κράτους - εκκλησίας, οι ανοικτές εκκρεμότητες της τωρινής κυβέσνησης σε παιδεία και δικαιοσύνη και οι προκλήσεις σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο είναι ζητήματα που δεν έχουν λυθεί.

Έτσι λοιπόν, πάλι διακινείται η ιστορία για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες. Πριν ο κόσμος "ξινίσει" και πάλι από την καθημερινότητα.

Τις εκλογές όποτε κι αν γίνουν, θα τις χάσει ο ΣΥΡΙΖΑ με βεβαιότητα. Το ερώτημα είναι αν η Νεα Δημοκρατία, στην περίπτωση που λάβει αυτοδυναμία, θα μπορέσει επί μακρόν να αντέξει χωρίς να φθαρεί γρήγορα από τα γεγονότα.

Διότι, όπως και να το κάνουμε, η παλαιά Ελλάς των ρουσφετιών και των ημετέρων τώρα δεν υπάρχει όχι γιατί αίφνης ανακαλύψαμε τη θεία φώτιση αλλά διότι μας παρακολουθούν άγρυπνα οι Ευρωπαίοι. Και αυτοί δεν σηκώνουν "πολιτικές λύσεις" και πράσινα άλογα. 

Η όποια επόμενη κυβέρνηση λοιπόν στο ίδιο τεντωμένο σκοινί θα βαδίσει. Θα πρέπει να ψάξει να βρει με ποιό τρόπο θα φέρει ανάπτυξη χωρίς πολλές παροχές που ίσως εκτροχιάσουν την υφιστάμενη συμφωνία με τους δανειστές.

Παράλληλα, τα ίδια διεθνή προβλήματα θα αντιμετωπίσει και στο ίδιο τοξικό περιβάλλον θα πορευθεί.

Για αυτό, οι εκλογές δεν είναι ούτε απόδραση για την τωρινή μα ούτε και νίκη για την επόμενη κυβέρνηση.

Στην περίπτωση, δε, που στο ΣΥΡΙΖΑ ελπίζουν για επανάκαμψη στο μέλλον, θα είναι λογικό να θυμηθούν το ΠΑΣΟΚ και την απήχηση του από το 2012 και μετά. Κι αν ένα κόμμα με επαναλαμβανόμενες νίκες σε εκλογές (1981,1985, 1993, 1996, 2000, 2009) και με ευρύτατη λαϊκή απήχηση κατέρρευσε, πόσο μάλλον τώρα και στο μέλλον ενώπιον κρίσης το εκλογικό σώμα δεν θα δίδει εύκολα αυτοδυναμία και "λευκή επιταγή".

Όσοι, άρα, σκέφτονται εκλογές, οφείλουν να σκεφθούν και την επόμενη μέρα η οποία δεν προδιαγράφεται ευοίωνη για το κυβερνών κόμμα αλλά ούτε και πρόκειται να είναι "περίπατος" για την επόμενη κυβέρνηση.

Κίνδυνοι του Brexit

 

Έγινε κι αυτό λοιπόν.

Το Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποίησε το διακαή πόθο του να μην είναι μέλος της Ενωμένης Ευρώπης. 

Η ψυχοσύνθεση των Βρετανών είναι ιδιάζουσα. Είναι λαός υπερήφανος αλλά εκτός τούτου έχει και μια ψευδαίσθηση. Στο συλλογικό του υποσυνείδητο ακόμη νομίζει πως η χώρα του είναι αυτοκρατορία, άσχετα αν αυτή ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει μετά το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Πιστεύει πως οι καιροί που το Βασιλικό Ναυτικό και οι privateers, μισθωμένοι κουρσάροι, όργωναν τους ωκεανούς και έφταναν μέχρι τις Ινδίες και την Αμερική, του δίνει το δικαίωμα να πιστεύει πως έχει ακόμη επιρροή και λέγειν στην παγκόσμια κοινότητα.

Η βασίλισσα Ελισάβετ είναι αρχηγός 15 κρατών μεταξύ αυτών του Καναδά και της Αυστραλίας.

Η Μεγάλη Βρετανία διαθέτει ακόμη ισχύ στο παγκόσμιο γίγνεσθαι και μια ακμάζουσα οικονομία.

Όλα αυτά δημιουργούν την εντύπωση πως οι Βρετανοί έχουν την ευχέρεια να μην ακολουθούν της ντιρεκτίβες των Βρυξελλών, να μην παραχωρούν ούτε δράμι εθνικής κυριαρχίας και να κάνουν "μπίζνες" με όποιον θέλουν.

Τα πράγματα όμως δεν είναι τόσο ρόδινα. 

Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει σοβαρά θέματα με την ίδια την ενότητα του. Η Σκωτία καιροφυλακτεί για νέο δημοψήφισμα που θα της επιτρέψει να επανέλθει στην Ε.Ε. και να αποσχιστεί από την Αγγλία, τη Β. Ιρλανδία και την Ουαλία.

Δεν πρέπει να αγνοηθούν και τα εκατομμύρια των ψηφοφόρων που δεν ήθελαν απόσχιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα αποτελέσματα των δικών τους ψήφων ήδη έχουν προκαλέσει κλυδωνισμούς στην κοινωνία που πλέον είναι διχασμένη. Η πρωθυπουργός Μέϊ αντιμετωπίζει ανταρσία στο ίδιο της το κόμμα επειδή την θεωρούν δοτική στις διαπραγματεύσεις της με την Ε.Ε.

Πολλές εταιρείες έχουν ήδη εγκαταλείψει τη Μ. Βρετανία και το ίδιο και χιλιάδες εργαζόμενοι της Ε.Ε. που φοβήθηκαν πως το νέο μεταναστευτικό καθεστώς μετά την αποχώρηση της Αγγλίας θα ήταν δυσμενέστερο για αυτούς.

Μένουν πολλά ζητήματα ανοικτά, από το καθεστώς των χιλιάδων φοιτητών (μεταξύ αυτών και Ελλήνων) στα Βρετανικά Πανεπιστήμια μέχρι τις επενδύσεις των Βρετανών προς την Ε.Ε. και αντιστρόφως.

Η Μέϊ λέει πως για όλα έχει βρεθεί λύση. Θα το δούμε όμως στην πράξη.

Τα ζητήματα των συνόρων με την Ιρλανδία παραμένουν ανοικτό ζήτημα.

Επιπλέον, η Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει δώσει υποσχέσεις ιδιαίτερης μεταχείρησης προς τη Μ.Βρετανία όσον αφορά επενδύσεις και εμπόριο. Ούτε βέβαια η Ρωσία και η Κίνα.

Έτσι, το Ηνωμένο Βασίλειο μπαίνει σε αχαρτογράφητα νερά με άγνωστες προεκτάσεις και εξελίξεις μετά την αποχώρηση του από την Ε.Ε.

Μένει να δούμε αν το τόλμημα της εξόδου θα αποβεί επιτυχία ή απόλυτα ζημιογόνο για αυτούς.

Η υποκρισία του τρέχοντος νομοθέτη

Πολλά γράφονται πρόσφατα για την περίπτωση της καθαρίστριας που της επεβλήθη μια μεγάλη και δυσανάλογη για το αδίκημα της ποινή.

Δυστυχώς όμως ελάχιστοι έως κανένας δεν αναφέρουν πως η καθαρίστρια κρίθηκε όχι με βάση την πλαστογραφία που έκανε αλλά με βάση τα λεφτά που παρανόμως εισέπραξε από το κράτος λόγω της πλαστογραφίας που ήταν περίπου 200.000 ευρώ σε διάστημα 20 ετών. 

Επεσε δηλαδή η συγκεκριμένη κυρία στον περίφημο νόμο 1608/1950 περί καταχραστών του Δημοσίου που επισείει ισόβια κάθειρξη.

Όσα ελαφρυντικά και αν αναγνωρίσει το δικαστήριο (που σίγουρα αναγνώρισε) η ποινή της δεν πέφτει κάτω από 10 έτη, όσα και της επεβλήθησαν.

Πήρε λοιπόν η καθαρίστρια την ελάχιστη ποινή.

Το ερώτημα είναι, εως πότε θα υπάρχει ο νόμος περί καταχραστών για τον οποίο συνέχεια λένε πως δεν αφήνει επενδύσεις να έρθουν στη χώρα, πως είναι άδικος, κλπ;

Ο νέος Ποινικός Κώδικας σύμφωνα με πληροφορίες έχει μεταρρυθμίσει το θέμα και πλέον δεν δίνει ισόβια στον παραβάτη.

Γιατί δεν ψηφίζεται ο έτοιμος από το τέλος του προηγούμενου έτους Ποινικός Κώδικας και παραμένουμε στα "εκτρώματα" του 1950;

Γιατί δίνονται συνεχώς παρατάσεις επί παρατάσεων ενώ τα τυχόν μικροπροβλήματα θα μπορούσαν μετά την ψήφιση να ρυθμιστούν με απλές αλλαγές σε ένα-δυο άρθρα;

Η πιθανότερη απάντηση είναι πως μάλλον η Κυβέρνηση λόγω επερχόμενων εκλογών δεν θέλει το νέο Ποινικό Κώδικα για να μη φανεί ελαστική έναντι της αντιπολίτευσης που ζητά φυλακές παντού.

Όπως και να'χει, με την εκκρεμότητα του νέου κώδικα ανοικτή, οι επισκέψεις του κ. Καλογήρου στη φυλακή που κρατείται η καθαρίστρια είναι το λιγότερο ατυχείς.

Η Κομισιόν και οι Ιταλοί

Ο πρωθυπουργός πριν 3 χρόνια έλεγε πως θα βαράει τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν. Το τι έγινε στη συνέχεια το μάθαμε. Ο Σόϊμπλε το εξήγησε αναλυτικά το σενάριο πριν λίγο καιρό. Είχε αποφασιστεί η έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη και την Ε.Ε.

Τότε βγήκαν πολλοί περισπούδαστοι και έγραφαν πως "επιτέλους, να φύγουμε να ανακτήσουμε την κυριαρχία μας".

Η Μεγάλη Βρετανία έχει ήδη εκατομμύρια κόσμου που μετάνιωσαν την ώρα και τη στιγμή που έφυγαν. Μια ισχυρή οικονομικά και πληθυσμιακά χώρα, πρώην αυτοκρατορία γης και θαλασσών, συμφώνησε σε πολλά να μείνει συνεργάτης της Ε.Ε. διότι τα πράγματα θα είχαν ιδιόρρυθμη εξέλιξη ως προς την ενότητα του Ηνωμένου Βασιλείου. Ακόμη και τώρα όμως τίποτα δεν μπορεί να προβλεφθεί ως προς τις αντιδράσεις όχι μόνο των Άγγλων αλλά και των Σκωτσέζων και Ιρλανδών.

Η Ιταλία του Σαλβίνι (λέμε του Σαλβίνι διότι αυτός φαίνεται να κάνει κουμάντο) επιχειρεί κι αυτή με τη σειρά της να κάνει "παιχνίδι" με την Ε.Ε. 

Βασίζεται στην παράλυση που έχει προκαλέσει στη γηραιά ήπειρο το ακροδεξιό κύμα και ποντάρει σε νίκες έναντι του παραδοσιακού φεντεραλιστικού συστήματος.

Έτσι, έδωσε ένα προϋπολογισμό γαλαντόμο προς τους ψηφοφόρους και χωρίς τη μαγική λέξη του Βερολίνου "πολλές μεταρρυθμίσεις" (βλέπε περικοπές και φόρους).

Εμείς ως Μεσογειακός λαός θα λέγαμε "Μπράβο Σαλβίνι, παρ'τους τα μυαλά". Ίσως θα μας άρεσε να τον βλέπαμε να πατά πόδι και να ρίχνει πιο πολύ στο καναβάτσο την ήδη πεσμένη Μέρκελ.

Όμως, η Κομισιόν τους γύρισε πίσω τον προϋπολογισμό και τους είπε πως αν δεν τον αλλάξουν, ξεκινούν κυρώσεις.

Ίσως τελικά οι Γερμανοί και οι δορυφόροι τους να μην είναι τελειωμένοι.

Αυτό θα φανεί σύντομα. Άν η Ρώμη υποχωρήσει, ο Σαλβίνι θα καταντήσει ως ένας ακόμη Τσίπρας, υποτακτικός και συμβιβασμένος.

Άν η Ιταλία πάρει κάποιες νίκες στην κόντρα της με την Κομισιόν, θα επιβεβαιωθεί η σκέψη πως σιγά-σιγά η Ευρωπαϊκή Ένωση ξηλώνεται σαν πουλόβερ.

Θα είναι αυτό καλό για την Ελλάδα;

Μάλλον όχι.

Το επόμενο διάστημα πάντως αναμένονται ενδιαφέροντα γεγονότα.

Νοεμβρίου 30, 2018
ήξεις αφήξεις 16

Από τις ΑΕΛΔΕ στα ενεχυροδανειστήρια

Πριν αρκετά χρόνια, εκεί κοντά στο έτος 2000 υπήρχε, όπως θυμούνται οι περισσότεροι, μια κοινωνική έξαψη λόγω του χρηματιστηρίου. Σε κάθε συνεδρίαση "παίζονταν" περίπου 300 δις δραχμών (περίπου 900 εκ. ευρώ) . Οι εφημερίδες έβαζαν ένθετα, ακολουθώντας τη μόδα…
Νοεμβρίου 29, 2018
ήξεις αφήξεις 19

Βαριεστημένη νεολαία

Μετά την Black Friday και τις κοπάνες αρκετών μαθητών για να σπεύσουν στα αθλητικά ρούχα και παπούτσια και στα κινητά τηλέφωνα και λίγο πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων είδαμε ένα καινούργιο φαινόμενο. Την κατάληψη σχολείων λόγω του....Μακεδονικού. Το ότι…

Ποιός φοβάται τις εκλογές;

Νοε 27, 2018 ήξεις αφήξεις 19
Οι επερχόμενες παροχές σε ένστολους, δικαστές, ανέργους, κλπ, έχουν ένα σαφή στόχο. Να…

Κίνδυνοι του Brexit

Νοε 25, 2018 ήξεις αφήξεις 22
Έγινε κι αυτό λοιπόν. Το Ηνωμένο Βασίλειο πραγματοποίησε το διακαή πόθο του να μην είναι…

Η υποκρισία του τρέχοντος νομοθέτη

Νοε 23, 2018 ήξεις αφήξεις 25
Πολλά γράφονται πρόσφατα για την περίπτωση της καθαρίστριας που της επεβλήθη μια μεγάλη…

Η Κομισιόν και οι Ιταλοί

Νοε 21, 2018 ήξεις αφήξεις 21
Ο πρωθυπουργός πριν 3 χρόνια έλεγε πως θα βαράει τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν.…
Νοεμβρίου 25, 2018
Wonderful Crete 6

The first Byzantine Period of Heraklion

Νοεμβρίου 11, 2018
Wonderful Crete 40

The Minoan Shrine on Mt. Juktas

Gortyn, a dominant ancient city

Οκτ 14, 2018 Wonderful Crete 34
Gortyn, Gortys or Gortyna is a municipality and an archaeological site on…

The Palace of Phaistos

Σεπ 26, 2018 Wonderful Crete 44
Ancient Phaistos was located about 5.6 km (3.5 mi) east of the Mediterranean Sea and 62…

The legendary palace of Knossos

Σεπ 19, 2018 Wonderful Crete 106
The centre of Minoan civilisation and capital of Minoan Crete lay 5km south of Heraklion.…

                                             

                                                                                

                          

                           

                                 

                               
                            

                                                                                              

                            

                                                                     

 

                                                                    

 

Back to top
Go to bottom